Voluptuuze brunette in visnet speelt met zichzelf
De opname begint met haar op haar rug, benen omhoog en gespreid zo ver als ze gaan, visnetkousen om haar dikke dijen. Je kunt een tatoeage zien die over één bil loopt – krullen of wijnstokken, moeilijk te zien, maar het beweegt als ze flexibelt. Ze heeft haar hand daar vroeg, twee vingers werken langzaam eerst, dan dieper, drukkend en wrijvend in cirkels. De verlichting heeft die diepe rode-roze gloed, alsof de kamer in wijn is ondergedompeld, en de camera blijft de hele tijd dichtbij – van boven, dan verschuivend naar de zijde voor hoeken die laten zien hoe ver ze zichzelf kan openen. Er is een tv op de achtergrond, uit of alleen statisch, wat bijdraagt aan de sfeer van een late-night solo sessie zonder publiek maar de lens. Geen muziek, alleen het geluid van haar bewegingen, lakens verschuivend, occasionele ademhaling als ze de juiste plek raakt. De visnetkousen blijven de hele tijd aan, kleven aan haar huid als ze boog en aanpast, één been gebogen, dan beide recht omhoog in de lucht. Ze komt niet klaar op camera – eindigt terwijl ze nog bezig is, vingers glad en snel bewegend – maar de opbouw is stabiel, gefocussed. Camera snijdt nooit weg, haast nooit, kijkt alleen toe hoe ze werkt.
