Roodharige stiefmoeder met bril plaagt op kantoor bureau

Ze heeft rood haar dat kort is geknipt, draagt een bril en heeft een paar rondingen op haar handen – één bij de knokkel, de ander om haar wijsvinger heen. Ze is dik in de heupen, vol op de top en beweegt langzaam in deze kantooromgeving alsof ze weet dat je haar bekijkt. Ze begint met zitten op het bureau met één been gebogen, jeans shorts rijdend omhoog, dan leunt ze achterover en toont de curve van haar dijen. Vervolgens buigt ze voorover over het bureau, één arm gestrekt naar voren, kont naar de camera gericht, rok nauwelijks haar bedekkend. Komt rond naar de stoel zitten met benen gekruist, dan langzaam ontkruist, één been uitgestrekt alsof ze een e-mail aan het beantwoorden is maar eigenlijk gewoon angles geeft. Het licht is natuurlijk, afkomstig van een raam dat je niet ziet maar kunt vertellen dat het er is – helder, geen schaduwen, schone look. Gelijkrichte foto’s op de muur achter haar, computerscherm gloeit, bureau rommelig met pennen en notitieboeken. Ze neemt nooit kleren uit maar plaagt de rand ervan – shirt naar beneden getrokken op een gegeven moment, bh-bandje glijdt weg. Camera beweegt rond – zijaanzicht als ze gebogen is, hoge opname als ze zit, laag als haar been omhoog is. Niets expliciets gebeurt maar het gaat allemaal om de opbouw, de look, de manier waarop ze elke pose houdt alsof het bedoeld is om te worden bestudeerd. Haar handen doen het meeste werk – haar been tracerend, haar top aanpassend, haar haar achter haar oor borstelend. Je ziet de deuk in haar onderrug als ze voorover leunt. Kantoorstoel piept één keer. Ze breekt nooit haar personage.