Jennie Smith – Mijn korte jurk & scooter

Jennie Smith staat alleen in een steegje ’s nachts, ze draagt een korte, strakke jurk, haar lange donkere haar hangt los, en haar tatoeages zijn zichtbaar op haar armen. Ze is dun, eind twintig, met een bleke huid, en staat alsof ze wacht op iemand. Het beeld blijft op haar gericht – middelmatige en close-up shots, vaste camera, geen muziek, alleen omgevingsgeluiden van de nacht. Na een paar minuten beweegt ze buiten het scherm en verandert de hoek alsof iemand haar van een afstand fotografeert. Je hoort kreunen, en dan zie je haar seks hebben van achteren tegen de muur, haar jurk omhooggetrokken, haar kont volledig blootgelegd. De man achter haar is buiten beeld – de aandacht blijft op haar rug, tatoeages, en hoe haar lichaam reageert op elke stoot. Later snijdt het naar binnen in een huis, waar ze op het bed zit, een close-up van haar gezicht, ze lijkt uitgeput, alsof de seks net is afgelopen. Geen ejaculatie scène, alleen haar uitdrukking na de seks, haar haar is rommelig, haar jurk is verkreukeld. De scène voelt geheimzinnig aan, als ongesフィルtreerde, ruwe straatporno met de focus op haar lichaam en de vieze steeg. De camera is eenvoudig maar effectief – close-up op de actie, geen afleiding.