Mia Bluebird: Witte tropische haai scène – Ridgviews

Mia Bluebird is de enige in deze scène – een jonge, slanke, blonde vrouw met een gepierceerde tepel en gladgeschoren oksels. Ze staat in de badkamer en voert een zelfonderzoek uit van haar linkeroksel, de camera rechtstreeks erop gericht vanuit het eerste persoonsperspectief. Het licht is natuurlijk, zonder filters, waardoor het lijkt alsof ze zichzelf echt onderzoekt – misschien na het scheren, misschien alleen maar om haar uiterlijk te controleren. De bovenkant van de rode bikini komt een beetje omhoog als ze haar arm optilt, maar ze past hem niet aan. De hele scène draait om de close-up van de oksel, vijf frames die dezelfde beweging herhalen alsof het bedoeld is voor een publiek dat van schone en sportieve oksels houdt. Er is niet veel variatie – alleen zij die daar staat, haar arm opgeheven, haar huid gespannen, kalm. Je kunt de schaduw van het zachte haar net beginnen te zien bij de rand, wat bijdraagt aan de realiteit. De achtergrond is gewoon, zonder muziek, alleen maar het omgevingsgeluid van de kamer. Het is niet seksueel in de traditionele zin, maar de close-up vanuit het eerste persoonsperspectief en de herhaalde focus maken het op een bepaalde manier intiem voelen. Haar nagels zijn kort en schoon, zonder sieraden, haar gezicht is niet zichtbaar – alle aandacht blijft op de oksel en de manier waarop ze deze opent met haar vingers. De rode stof van de bikini contrasteert sterk met de witte muur achter haar. Er is niet veel beweging, maar de consistentie houdt een bepaalde sfeer vast.