Naakte vrouw met bruin haar in ondiep water, speelt met handen

Ze staat op blote voeten in bewegend, ondiep water, zoals een beekje in een bos waar zonlicht door de bomen heen komt en haar huid in vlekken raakt. Haar haar is lang, bruin, golvend – nat in sommige delen, tegen haar schouders en rug aan. Ze is volledig naakt, met kleine borsten, een slank lichaam en lange benen die langer lijken in de middelste shots. Ze kijkt niet rechtstreeks in de camera maar draait zich licht, heft haar armen op, maakt bewegingen alsof ze de lucht voelt of reageert op het koude water rond haar enkels. Het licht is zacht, natuurlijk, niet hard – geeft alles een rauwe, ongefilterde uitstraling. Geen seks, geen aanraking, alleen beweging en aanwezigheid. De camera blijft op afstand, meestal middelste shots, geen close-ups van haar gezicht of geslachtsdelen, houdt het luchtig. Er is een rust over haar, alsof ze een moment is vastgelegd terwijl ze loopt, niet georganiseerd voor opwinding. Ze lijkt natuurlijker dan een kunstzinnige, buitenlandse naaktstudie en is niet expliciet. Haar lichaam beweegt natuurlijk, ze stelt zich niet op voor de lens, waardoor ze echt lijkt. Je ziet de rimpelingen in het water, de lichte trilling als de wind haar raakt, hoe ze haar gewicht van de ene naar de andere been verplaatst. Rustig. Geen gesprek, geen muziek, misschien alleen het geluid van het stromende water en vogels op de achtergrond. De focus blijft op haar silhouet tegen het groen, het contrast tussen haar huid en het schaduwrijke water. Geen performance. Alleen maar bestaande in die ruimte.